Mancora y Lima

Hola lief Nederland,

Como estas? Con mi muy bien!
Tijdje geleden dat ik geschreven heb en alweer heel wat meegemaakt!
Twee week geleden naar Mancora geweest, in het noorden van Perú aan de kust. Aangezien AFS heeft besloten dat Mancora een hele hele gevaarlijke stad is met heel veel drugs (niks van gemerkt) mag je hier alleen maar heen met je familie. Gelukkig was mijn familie zo lief om me mee te nemen naar dit mooie en gevaarlijke dorpje. Samen met Sadid (de moeder) en haar vriend, Lili en Roxanna en Ricardo met de bus naar Mancora, dit is zo´n 8 uur. Met de nachtbus gegaan, dus ik heb de gehele reis geslapen. Aangekomen in Mancora, 6 uur in de ochtend, naar het hotel gegaan. Werkelijk waar prachtig! Palmbomen, strand, zwembad, mooie tuinen.. alles er op en eraan! Ik natuurlijk direct naar het strand gelopen.. Sta je daar om 6 uur ´s ochtends op een verlaten strand.. heerlijk was dat! Ook het onderkomen zag er prachtig uit! Allemaal bungalows met een luxe badkamer. Alleen had de douche wel een hele harde straal en dat is niet zo fijn met je verbrande ruggetje na een ochtendje zonnen!!
´s Ochtends dus eerst uitgebreid ontbijt, heerlijk en daarna naar het strand! Voor het eerst gezwommen in de grote oceaan!! Was wel heel woest, dus zwemmen kon niet echt, maar toch!
In de middag naar het dorpje gegaan, allemaal kraampjes met sieraden, shirtjes en van alles meer. Heb twee hele mooie ringen gekocht!! Dat zien jullie later, haha! Aan het eind van de dag was ik zo moe dat ik als een blok in slaap viel met op de achtergrond het geluid van de zee... jaloers?
Volgende dag bij het zwembad gehangen, aardig kleurtje gekregen.. ben bruiner dan m´n familie! Vervolgens een hele foto sesie gehouden, daar houd mijn familie wel van. Weer het strand bezocht en als laatste naar de mooiste zonsondergang gekeken die ik ooit gezien heb. Helaas was het toen alweer tijd om terug te keren naar Trujillo!

Vorige week met een paar AFS´ers naar Lima geweest ( de hoofdstad, voor de mensen die zich niet ingelezen hebben in Peru). AFS bestaat dit jaar 50 jaar en in Lima was het grote feest om dit te vieren, en feesten kunnen de Peruanen wel!! Natuurlijk eerst wat van Lima gezien! We werden rond gereden met een klein busje, waar teveel mensen ingestopt moesten worden, was wel een gezellige bende. Met dit busje naar verschillende musea geweest. Museum over de geschiedenis van Peru en een museum in een oud klooster. Beneden in het klooster was een grote begraafplaats waar je alle botten ook gewoon kon zien liggen. Dit vond ik toch wel een beetje bizar.. niet mijn ding! Verder het centrum van Lima gezien.. ziet er allemaal prachtig uit, met veel kleur en grote gebouwen. Had verwacht dat Lima heel chaotisch en druk zou zijn maar dit viel reuze mee. Zaterdag naar een andere museum geweest, aller saaiste ooit. Met een groep van 40 a 50 mensen ( peruaanse studenten en toeristen) een rondleiding, maar onze gids wist niet wat ze aan moest dus rende maar door het museum. Wat wij niet echt erg vonden.. maar heb dus niet echt een idee waar het over ging. Al heb ik samen met Linde een heel mooi verhaal bedacht wat het allemaal voorstelde. En dan was zaterdag avond dan eindelijk het feest! Weer het jurkje aangetrokken, make-up opgedaan, haar mooi gedaan.. en met de taxi die kant op! Jeetje mina, wat was dat luxe en mooi!! Niet normaal! Je werd naar je tafel begeleid door een man, want je kan als vrouw natuurlijk niet je eigen tafel vinden! Helaas kwam mijn begeleider halverwege een plaat met eten tegen en kon ik dus alleen m´n tafeltje vinden. Het eten was heerlijk, de toespraken saai en na de tijd gedanst en veel muziek. De foto´s laten wel zien dat het echt luxe was. Op zondag weer terug naar Trujillo, moe van de vorige dagen.. dus weer lekker geslapen in de bus!

Natuurlijk bestaat het hier niet alleen uit weekenden. Mijn werk gaat nog steeds goed. Sommige dagen redelijk veel te doen en gaat het leuk, andere dagen niet veel te doen en zijn de kinderen alleen maar aan het vechten. Zo zijn de dagen iig een beetje afwisselend.

Twee weken geleden heeft een mede AFS´er gehoord dat haar familie haar niet meer wilde en dat ze meteen daar weg moest en naar een andere stad moest verhuizen. Dit vond ik niet echt eerlijk dus stelde voor dat ze een nachtje bij mijn familie zou komen slapen. Inmiddels woont ze hier nou bijna 3 weken en is er nog steeds geen andere familie voor dr. We slapen met z´n 3en in 2 bedden.. hier ben ik absoluut geen fan van. Maar verder gaat het wel goed, hoop wel dat ze volgende week ergens naar een andere familie gaat.

Vanavond vertrek ik weer naar Lima voor de midden tijdse evaluatie. Eerst twee dagen in Lima, opgesloten waarschijnlijk in een gebouwtje. Daarna naar Pitchanki, naar de jungle! Drie dagen leven met de plaatstelijke bewoning, die alleen maar een linnen onderbroekje dragen.. spannend. Verder heb ik begrepen dat we in een boom slapen.. weet niet precies hoe dit er uit komt te zien! Maar heb er wel heel veel zin in om weer een andere kant van Peru te zien! Ik houd jullie op de hoogte.

Foto´s bij dit bericht natuurlijk van Mancora, Lima en nog een fototje van binnen in de soms gevaarlijke stadsbus!

Hoop dat alles ook goed gaat met jullie! Zal proberen een beetje zonneschijn om te sturen! Maar weer tot de volgende keer!

Besos,

Annemarije!