Primavera en Peru!

Hola lief Nederland,

Hier gaat alles goed! Heb het nog steeds super naar m´n zin na twee maanden. Het leven begint hier aardig normaal te worden. Elke ochtend sta ik om 6.40 op om me klaar te maken voor werk. Vervolgens word ik door de taxi opgehaald die mij naar mijn werk brengt. Daar aangekomen is er de ceremonie (al eerder over verteld) en gaan we tekenen, tv kijken, voetballen of engelse les. Om 12 uur ben ik dan weer vrij, waar ik elke dag toch wel weer blij om ben.. Af en toe is het best moeilijk werken met kinderen met zoveel problemen. Vooral met 1 jongen gaat het heel moeilijk, hij heeft me nu twee keer gebeten omdat ik geen toestemming wilde geven van iets wat hij graag wilde doen. Vorige week onsnapte die hij uit het raam en moest ik hem achter na gaan.. hij was erg boos en gooide keihard een schoen naar me toe.. met gevolg een mooie blauwe plek op mijn heup. De jongen mag niet meer in mijn buurt komen, wel zielig voor hem. Vorige week is er een andere vrijwilliger gekomen op het project, een jongen uit Belgie, Luka. Erg leuk dat ik niet meer alleen hoef te werken en heerlijk Nederlands kan praten! Ik was mijn Nederlands al een beetje aan het vergeten, maar alles is nu weer terug.

Ook met mijn gastgezin gaat alles goed. Iedereen is hier toch echt wel heel druk met bezig met werken of studeren, dit is best jammer af en toe. Al zijn ze wel heel lief voor me en willen alles voor me doen! Het eten is ook prima, ik vraag niet meer wat ik eet of anderen eten want wil het echt niet weten, ik wil geen kippenharten, kippenpoten of dode cavia´s eten. Gelukkig weten ze dit nu en krijg ik hier niks van op mijn bord. Al word ik inmiddels wel zat van elke dag rijst en kip, weinig variatie! In de afgelopen twee maanden heb ik veel slechte verhalen gehoord over gastfamilies en ik ben echt super blij dat ik het zo goed getroffen heb.

Twee weken geleden hebben we feest gehad van AFS omdat ze dit jaar 50 jaar bestaan. Dit werd gevierd met een diner in een hotel in Trujillo. Een sjieke bedoeling. Speciaal voor het feest heb ik een mooie jurk gekocht en al zeg ik zelf zag er mooi en sjiek uit, haha. Het feest was leuk, veel toespraken (waar ik nog steeds niet veel van begrijp in het spaans), lekker eten, muziek en dans, een ballet voorstelling en een loterij ( ik heb een sleutelhanger gewonnen). Daarna op stap geweest met de andere AFS’ers, het was een geslaagde avond.

Afgelopen weekend ben ik samen met twee andere AFS´ers (Laura en Nora) naar Chiclayo geweest, iets meer in het noorden van Peru. Chiclayo wordt ook wel La Ciudad de la Amistad genoemd (stad van de vriendschap), en dit klopt ook wel want de mensen zijn heel vriendelijk en maken graag een praatje met je! Vrijdag met de bus die kant opgegaan, de reis duurt ongeveer 4 uur. Toen we uit de bus stapten leek alles precies op Trujillo, alleen is alles net wat kleiner. We verbleven twee nachten in een hostal, wat er goed uitzag, helaas alleen een koude douche (maar dat hebben de meeste mensen hier). Zaterdag naar het Royal Tombs Museum Sipan geweest. Een archeologisch museum over grafen die gevonden zijn in 1987 van een oude bevolking daar. Erg interessant, maar wel heel veel. De uitleg was allemaal in het spaans, dus heb ongeveer 50% begrepen van wat er allemaal te zien was. In het dorpje was een parade aan de gang, waarmee ze Jezus uit de kerk halen en naar de mensen brengen in het dorp. Dit gaat gepaard met veel muziek, rook en vuurwerk. Een heel raar ritueel, maar het ziet er erg kleurvol uit! De meeste mensen waren in het paars gekleed, maar ik heb geen idee waarom! Daarna naar een niet al te hoge berg geweest om van het uitzicht te genieten, erg mooi. Was wel helemaal doodop na de klim want het was aardig warm weer. Vervolgens gegeten in een dorpje buiten Trujillo, een heel lief dorpje met aardige mensen. Hier rijden ook geen taxi´s maar brommers met een zitje, erg leuk! Vervolgens terug gegaan naar Chiclayo in een mini busje met teveel mensen met te warm weer. De buschauffeur was erg in me geinteresseerd en dacht dat ik uit Columbia kwam, hij zat er toch wel een beetje naast. In Chicalyo gegeten met AFS´ers die in Chiclayo zitten voor een halfjaar, was gezellig! Toen we naar huis gingen zaten we in een taxi met een foute chauffeur, die meer naar het omkijken was naar ons dan dat die naar de weg keek. Hij wilde alles van ons weten en vroeg of we met hem door Chiclayo wilden wandelen en bier wilden drinken. Toen we 10 keer NEE zeiden hield die eindelijk op met vragen. Daarna heerlijk geslapen en de volgende dag naar het lelijkste strand ooit geweest. Afval wat overal over het strand lag en grauw zand. Wel heerlijk in het zonnetje gelegen en een kleurtje gekregen. Gegeten in een leuk tentje met de aller aardigste eigenaar.. de eerste die over Johan Cruif begon te praten, haha. Met busje terug, in te warm weer met teveel mensen naar Chiclayo. Daar aangekomen tassen gepakt en terug naar Trujillo. Thuis aangekomen stond iedereen me op te wachten om te zeggen dat ze me gemist hebben. Ik weet nu al dat het heel raar gaat worden om na 6 maanden hier weer weg te gaan en ze waarschijnlijk nooit meer te zien. Het zijn zulke geweldige mensen!

De komende tijd staat er niet veel op het programma. Ik wil over twee weken weer een reisje ergens naar toe maken, maar weet nog niet met wie! Verder wil samen met een paar andere AFS´ers salsa lessen gaan nemen en heel misschien leren surfen (maar weet niet of ik dit wel aandurf). Daarnaast gewoon werken, leuke dingen doen in Trujillo en vooral genieten!

Inmiddels is het ook gelukt om post te sturen naar Peru! Voor diegene die iets leuks wilt sturen, dit is mijn adres:

Familia Lara Vargaz
San Francisco 481
Urb. San Salvador
Trujillo, Peru

Op de achterkant of voorkant van de envelop even mijn naam zetten!

Dit was het weer voor nu! Hoop dat ik niet teveel herhaald heb van m´n vorige verhalen! Hoop dat alles goed gaat in Nederland, hoor alleen maar verhalen dat het weer slecht wordt en dat het verder met iedereen goed gaat, gelukkig! Geniet van jullie herfstvakantie en tot de volgende keer.

Besos,

Annemarije!